İlk Fotoğraf

Sonrasında ne olacak bilmeyen masum ben.

Bir gün toplu buluşmamızdan sonra evde masum masum yatmaya hazırlanırken aaa bi baktım mesaj. Acaba kimden geldi? diye düşünürken haydaa! ne alâka ne alâka oldum. Çünkü benim beklediğim mesaj sahibi o değildi. Velhasıl kelam ufaktan ince mesajı verdikten sonra telefonuma mesaj geleceğinden habersiz yarın ne yapacağımı düşünüyorum çünkü yarın iş var. İş için gereken her şeyi ayarladım ve Cuma'nın yüzü suyu hürmetine besmele ile yatağa girdim. Sonra telefonuma bir mesaj geldi ting tingg 'uyudun mu?' Ya abi saat kaç olmuş ne kadar ayıp değil mi? Bekar bir erkeğe mesaj... Çok şaşırdım beklemiyordum tabii. Dedim uyumadım. Sonra ne duyayım 'beraber uyuyalım mı?' (ya abi ne zaman ne zaaaman?-Ulaş). Dedim hanımefendi sizden mesaj beklemiyordum, aslında bekliyordum da ilk atılan mesajı sizden bekliyordum gelmeyince beklemedim yani. Sonradan tabi ben muhabbeti kurdum 'eve vardın mı?' dedi. Ben çok düşünceli olduğum için merakta bırakamazdım. Dedim vardım ama sen var mıydın? O da varmış...

“Abi ne zaman ne zamann.” — Ulaş

Ve Yine İlk Sayılabilecek Fotoğraf

... O zaman yarın bi buluşmaya ne dersin? dememe kalmadan olur biz Üsküdar'da olacağız dedi. Tamam gelirim dedim ve Üsküdar'a iş çıkışı gittim. Yani düşünsenize sizin için kıta aşıp gelen biri var abi daha ne yapayım ya bu artık kaçıncı seviye olabilir. Neyse kıtaları, denizleri aşıp geldikten sonra bi de kara yolunu geçtim ve sonunda değecek olan o anlara geldim. Güzel muhabbetlerin ardından bi sahil yürüyüşü yaptık. Ama içimden de diyorum ki zaman niye hızlı akıyor az dursa ya. Yok durmadı... Arkadaşlarının yanına gittik baktım bir tane eleman da duruyor yanlarında selam verdim ama bakacaz bilmiyorum yani daha tanımıyorum. Ardından yine bir yürüyüş falan filan taak orada bi elektrik akımı gerçekleşti. Dedim noluyo noluyoo. Benim çok hoşuma gitti. Ama o veda zamanı geldiğinde İstanbul'da canlar sıkılmaya başladı artık. Eve döndüm eve döndüğümde mutlu ama hüzünlüydüm, zaman nasıl geçecekti bilmiyordum. Sonra uzun uzun sohbetler, detaylar, sorunlar hepsi konuşulmaya başlandıkça dedim tamam ya köye gidilir. Geldik şimdiye...

“Seni çook özledim yavrum.” — Ulaş

Ve Yine Şimdi

Seninle, seninle ve yalnız seninle

Seninle başlayan sabaha, seninle biten güne...

Şimdi de Durmak İstiyorum

Zamanın durmasını istiyorum

“Her zaman o güzel gülüşlerinin sebebi olmak istiyorum bitanemm.” — Ulaş